ความเกลียดชังคับแค้น

posted on 01 Apr 2010 10:53 by nanatrip in article

.

.

.

.

ชีวิตของกูไม่ใช่อยู่ได้เพราะความฝัน

อย่างที่ใครต่อใครเข้าใจกัน

สิ่งที่ทำให้กูสามารถมีลมหายใจอยู่ได้นั้น

มันเป็นไปด้วยความเกลียดชังคับแค้น

ความคับแค้นสร้างวิถีทางให้กับชีวิตกู

 

 

เมื่อโลกนี้เลวร้ายต่อกู

จะผิดอะไรหากกูจะตอบแทนด้วยการเลวร้ายต่อโลก

การมองโลกในแง่ร้ายไม่ใช่สิ่งที่ผิด

แต่การมองเห็นความเลวร้ายปรากฏต่อหน้า

แล้วยังดัดจริตเรียกมันว่าความดีงาม

เยี่ยงอย่างการมองโลกในแง่ดีแบบผิดๆ

เป็นความผิดสากลที่ทุกคนเข้าใจว่ามันเป็นความถูกต้อง

เพราะการมองโลกในแง่ดีเยี่ยงนี้

เป็นการปล่อยให้ความเลวร้าย

ปรากฏออกมาอย่างไร้ขอบเขต

โดยไม่มีการขัดขวางควบคุมใดๆ

จึงถือเป็นการส่งเสริมให้ความเลวร้ายคงอยู่ได้ตลอดไป

 

 

กูคับแค้น  กูจึงกล่าวถ้อยความเลวร้าย

กูไม่เสแสร้างถึงความฝันความดีงามจอมปลอม

เยี่ยงอย่างการมองโลกในแง่ดีด้วยความคิดอันผิวผ่าน

และตื่นเขิน

 

และตราบใดที่ความคับแค้นยังอยู่ในตัวกู

กูจึงต้องการที่จะมีชีวิตอยู่ได้สืบไป

 

 

 

 

 

..........

..........

..........

Comment

Comment:

Tweet

ยินดีทีรู้จักเช่นกันจ้า
confused smile confused smile confused smile

#4 By momambo on 2010-04-04 17:30

เห็นด้วยเต็มๆว่าการพยายามมองสิ่งที่ชั่วร้ายให้มันดีรังแต่จะทำให้ความชั่วร้ายเติบโตกล้าแข็งขึ้นจนไม่สามารถจะทำลายได้อีก
แต่ว่านะหลายครั้งท่ามกลางสีดำอันกว้างใหญ่หากแม้มีเพียงจุดสีขาวเล็กๆปรากฎอยู่ เราก็ไม่ควรมองผ่านมันในฐานะ"สิ่งที่ล้อมรอบด้วยสีดำ" เพราะว่าตัวมันนั้นเป็น "สีขาว" จริงมั้ย

#3 By momambo on 2010-04-03 18:27

อ่านแล้วรู้สึกเจ็บปวดแฮะ แต่ชอบตอนจบจัง "และตราบใดที่ความคับแค้นยังอยู่ในตัวกู

กูจึงต้องการที่จะมีชีวิตอยู่ได้สืบไป " รู้สึกถึงการคงอยู่ และมีชีวิต ไม่ว่าสาเหตุจะคืออะไร แต่การคิดที่จะมีชีวิต นั่นแหละ ที่จะทำให้เราสามารถทำในสิ่งที่อยากทำได้big smile
เฮ้ออออ ~

#1 By PoMPaM CaNNoN on 2010-04-01 10:59